رفتن به بالا

پایگاه خبری، تحلیلی جهش

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۳ آذر ۱۳۹۶
  • الجمعة ۵ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Friday 24 November
گپی با هومن موسوی به بهانه کنسرت 6مردادش

جمعه راک خیز زاوش

پایگاه خبری جهش- با یک تلفن در دست و گرفتن شماره ای، با کسی گپ می زنیم که حالا بعد از انتشار دو آلبوم رسمی از ارشاد، به فکر کنسرتی برای طرفدارانش است. کسی که به نظر خودش، پیشینه اش این را بازگو می کند که به فکر وقت تلف کردن  مردم نیست، فضای کارش […]

پایگاه خبری جهش- با یک تلفن در دست و گرفتن شماره ای، با کسی گپ می زنیم که حالا بعد از انتشار دو آلبوم رسمی از ارشاد، به فکر کنسرتی برای طرفدارانش است. کسی که به نظر خودش، پیشینه اش این را بازگو می کند که به فکر وقت تلف کردن  مردم نیست، فضای کارش را جدی میداند،اشعاری با مضامین اجتماعی، اخلاقی و عاشقانه اما کاملا جدی!
از اشعار کارهایش می گوید که کاملا حرف های دل خودش است، حرف هایی که به نوشته مشاهیر ادب پارسی ایران یعنی خیام، حافظ، سعدی، فریون مشیری، سعد سلمان و نظیر این هاست اما در قالب موسیقی راک و از آواز هومن موسوی شنیده می شود و معتقد است “هرجه از دل برآید بر دل نشیند”
باور دارد اگر خود خواننده با شعر ارتباط قلبی نگیرد و صرفا برای رفع تکلیف و پول درآوردن باشد، مخاطب ارتباط واقعی با موسیقی برقرار نمی کند.
حال او و گروهش “زاوش” برای اولین بار در ایوان شمس به روی صحنه می روند تا تمام حرف ها و احساسات خود را به مخاطبانشان ابراز کنند.

برای شروع این گفت و گو ابتدا از سختی های کارش سوال کردم، سختی هایی که شاید تا حدی هنرمندان هم سبک هومن از آن ها می نالند و معتقدند کار را برای آن ها سخت می کند، از او پرسیدم:
 سختی ها و مشکلات بر سر راهت،حالا چه در ارشاد، اماکن یا هر جای دیگر چه بود؟
اینگونه جواب داد که با ارشاد هیچ مشکلی نداشت و کارش به راحتی به جلو رفت و فقط یکی از کارهایش را مجوز صحنه ندادند که با این موضوع نیز مشکلی نداشت و می گفت قوانینی هستش که وجود دارد و کاری از دست ما بر نمی آید پس بهتر است قبول کنیم.
او حرفش کاملا متفاوت با بعضی از هم سبکانش بود.اما می گفت که نه خوش بین است و نه بد بین و تنها حقیقت را می گوید، معتقد بود اگر در یک سازمانی بر اساس قوانین آن رفتار کنیم، کارمان در زمانی منطقی سرانجام پیدا می کند و مشکلاتی که برای رفقایش پیش می آید را بخاطر پیگیری کم آنها و یا حساس شدن آنها روی  یک موضوع مثل مجوز صحنه ندادن برای یک کار میداند و نیز می گوید اعتراض کردن و تشکیل شورا دادن فقط وقت را تلف میکند و باعث عقب افتادن کار می شود، چون اکثرا در آخر، رای شورا نیز منفی است.
بعضی را نیز اینگونه میداند که کلا عادت دارند مشکلات خودشان را بر گردن دیگران بیندازند.
دلیل عقب افتادن اجرایش را میگوید که آن هم دلیل غیر منطقی نداشت، یکبار بخاطر تغییر نوازنده و نیز یکبار به دلیل انتخابات ریاست جمهوری بود.
بعد از او پرسیدم: از موسیقی و کاری که روز جمعه به روی صحنه ایوان شمس خواهی برد برایمان بگو و فکر می کنی مخاطب بیشتر جذب کدام جنبه از کارت خواهد شد؟ شعیر یا موسیقی؟
میگوید حرفش و فضای کارش جدیست حالا این حرف جدی چه عاشقانه باشد یا که اجتماعی و اخلاقی، و جدی را این معنی می کند که موسیقی اش موسیقی شوخ و شنگ نیست و طوری برنامه ریزی شده است که موسیقی و شعر به درد مخاطب بخرد و وقتش را از بین نبرد و اینرا اینگونه معنی می کند که خوب است انسان ها وقتشان را با موسیقی و کتاب پر بکنند اما باید طوری باشد که بی فایده نباشد!
هومن اینگونه ادامه می دهد که چون شاعر نیست و در این کار تخصصی ندارد، سعی کرده است تا از متخصصین کلام استفاده کند و موسیقی خود را به عنوان موسیقی که با کلام گفته می شود به نمایش بگذارد. جمعه نیز تمام اهنگ ها حرف دل خودش است و در قالب مزاح اینرا میگوید که: اینگونه به موضوع نگاه می کند که اینگار حافظ و دیگر شعرا آن اشعار را به سفارشش سروده اند
از ارتباط مخاطب با کارها نیز می گوید و اینرا بیان می کند که کار باید طوری باشد که مخاطب ارتباط واقعی با آن برقرار کند و صرفا جهت درآمد زایی و معروف شدن یا همان رفع تکلیف نباشد.
همچنین معتقد است که مخاطبش، هم با شعر و هم با موسیقی کارهایش ارتباط برقرار می کند و برایشان جذاب است، چون متن خوب با موسیقی خوب و اجرای خوب را مکمل یکدیگر میداند.
از هومن در مورد جامعه موسیقی نیز سوالی کردم، خواستم نظرش را در این مورد نیز بدانم، از او پرسیدم: اینکه هنرمندان ما در حوزه موسیقی به این فکر می کنند که دیگر البوم ندهند و کارهای سینگل بدهند چیست؟
هومن اسم این موج را “مد” گذاشت و گفت متاسفانه در بین موزیسین ها مد شده که می گویند؛چرا باید البوم بدهیم؟ البوم دیگر تاثیر ندارد! اما هومن معتقد است که بچه های موزیک بحث معروف شدن و پرستیژ کاری را باهم اشتباه گرفته اند و می گوید موضوع سر درست انجام دادن کار یا ندادن آن است. و شرایط درست را این میداند که یک هنرمند و علی الخصوص موزیسین باید شناسنامه داشته باشد که آن هم فقط با البوم ثبت شده یا ترکی ثبت شده ساخته می شود.
ترک ثبت شده را نیز اینگونه تفسیر می کند که در ایران خیلی شناسنامه ساز نیست چون فروشگاهی مثل itunes  در ایران وجود ندارد که کار یک هنرمند را ثبت کند و ثابت کند هنرمند رزومه کاری دارد.
در ادامه کمی دامن به سوال اول من نیز میزند و می گوید؛ بعضی از این حرف میزنند که کنسرتی برای یک البومی نیز بگذارند که مجوز ندارد و این خود، کار را نیز سخت می کند و معتقد است هنرمند هرچقدر رزومه داشته باشد، روزی به دردش می خورد.
از موسیقی مصرفی نیز می گوید که معتقد است وقتی اقدام به جمع کردن یک البوم می کنیم، خودمان را از موسیقی مصرفی دور می کنیم. و موصیقی مصرفی همان موسیقی ثبت نشده ایست که تاریخ مصرف دارد و فراموش می شود.

در کلام آخر هم اینرا می گوید که اجرا جمعه شبش اولین اجرا او گروهش بعد از ۱۰ سال فعالیت او در حوزه موسیقیست و از تمام رفقا و نوازنده هایی که در کنارش بودند و حالا دیگر نیستند تشکر کرد و اینرا متذکر شد که کار حرفه ای با رفاقت کاملا فرق می کند و کاملا جدا از یکدیگرند.
حال جمعه شب هومن موسوی و گروهش در سالن ایوان شمس  اجرایی را به روی صحنه میبرند که یه گفته خودش امیدوار است موسیقی به واسته موسیقی بودنش و نه راک یا پاپ بودنش به دل مخاطب بنشیند.

 

 

اخبار مرتبط

نظرات

Comments are closed.